تصنیف آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا، با آواز بنان

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا

بی وفا، بی وفا، بی وفا              حالا که من افتاده ام از پا چرا

نوشدارویی، نوشدارویی، نوشدارویی         و بعد از مرگ سهراب آمدی

سنگدل، سنگدل، سنگدل         این زودتر می خواستی (حالا چرا) _(2مرتبه)

(عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست) _(2مرتبه)      

   (من که یک امروز مهمان توام فردا چرا) _(2مرتبه)

نازنینا، نازنینا، نازنینا               ما به ناز تو جوانی داده ایم         

  (دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا) _(2مرتبه)

(وه که با این عمرهای) _(2مرتبه)، کوته بی اعتبار

(این همه غافل شدن از چون منی شیدا چرا) _(2مرتبه)

آسمان چون جمع مشتاقان، پریشان می کند

(در شگفتم من) _(2مرتبه)

 نمی پاشد ز هم دنیا چرا           دنیا چرا

(شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر) _(2مرتبه)

راه مرگ است این یکی بی مونس و تنها چرا

بی مونس و تنها چرا             تنها چرا

حالا چرا               تنها چرا

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

آهنگ: روح الله خالقی/ سراینده: شهریار/ خواننده: بنان، پوران، کاوه دیلمی، سالار عقیلی/ دستگاه: نوا، بیات اصفهان/ نخستین اجرا: 1323

·بانو ملیحه سعیدی که از برترین نوازندگان قانون می باشند بر روی این سروده، آهنگی ساخته اند.

·بنان، این برنامه را با غزل آواز "جان ندارد هرکه جانانیش نیست" در گلهای رنگارنگ، برنامۀ شمارۀ 210ب به گونۀ نوا (بوسلیک) خوانده است.